Een expositie met sculpturen en tekeningen van Maaike Kramer en droge naald etsen met kleur uit de serie ‘Much ado about Shakespeare II’, 1971, editie 98/250 van Salvador Dalí.
Bezoek alleen op afspraak. Welkom!
Art Gallery O-68 houdt een zomerstop, maar er is wel veel te zien, zowel in de galerie als in ons Depot-o68. Alles op afspraak.
Tentoonstelling: 13 juli – 24 augustus
Schilderachtige sculpturen en surrealistische Shakespeare-etsen in Art Gallery O-68
Een opvallende dialoog tussen oud en nieuw is nu te zien in Velp. Art Gallery O-68 presenteert van 13 juli tot 24 augustus 2025 de tentoonstelling “Once again, Kramer and Dalí”, waarin de organische sculpturen van Maaike Kramer worden gecombineerd met kleurrijke droge-naaldetsen uit Salvador Dalí’s “Much Ado About Shakespeare II” serie. Kramers werk is hier te zien naast 8 van de 15 etsen die Dalí in 1971 maakte naar toneelstukken van Shakespeare. De expositie schept een mysterieuze sfeer waarin monumentale, aardse vormen vanhedendaagse sculptuur samensmelten met romantisch-droomachtige prenten uit de Surrealistische traditie. De galerie is voor deze zomerexpositie uitsluitend open op afspraak. WELKOM!
Maaike Kramer, Sleutelwerk 2 (2025), klei en keramiek in gietsteen en beton
Maaike Kramer (1986) gebruikt in haar beelden vooral ruwe materialen als beton, klei en metaal. Haar oeuvre combineert robuustearchitectonische elementen met fragiele, organische lagen, zoals gekromde keramiekplaten met zachtere glazuren. Hierdoor zijn haar werken tegelijk “zwaar, massief en monumentaal” en “licht, fragiel en onstabiel”. In afbeeldingen en sculpturen onthult ze de wankel opgebouwde structuren achter onze werkelijkheid, waar opbouw en instorting hand in hand gaan. Zo vormen de betonnen, stenen en keramische sculpturen van Kramer het evenbeeld van de wankele samenleving Haar werken lijken overblijfselen van verdwenen bouwsels, of fundamenten voor iets dat nog moet ontstaan. In Kramers recent werk ziet men bijvoorbeeld hier bijvoorbeeld ‘Sleutelwerk 2’. De sleutelwerken bevragen toegang, maar wat als de sloten verankerd zitten in beton? Dit idee van tijdelijke, spelende structuren is kenmerkend voor haar werk: niets is af, alles blijft een voorzichtig evenwicht tussen vorm en ineenstorting, tussen toelaten en uitsluiten, rechtop staan en omvallen.
In scherp contrast met Kramers fors-ogende werken staan de prenten van Salvador Dalí (1904–1989), dé meester van het surrealisme. Dalí keert in de jaren 1968–1971 herhaaldelijk terug naar Shakespeare als inspiratiebron. Zijn serie ‘Much Ado About Shakespeare II (1971) beslaat zestien droge-naaldetsen in kleur. Dalí hanteerde hierbij de techniek van de droge naald: hij krast de compositie in een metalen plaat met stalen naalden, zodat er een fijn “braam” ontstaat die bij het afdrukken een fluweelachtige lijn geeft. De prenten zijn gedrukt op Japon papier in oplage van 250.
Salvador Dalí, The merry wives of Windsor (uit: Much Ado About Shakespeare II, 1971), droge- naaldets
Dalí vertaalde de helden uit Shakespeare’s toneelstukken naar psychedelische beelden vol symboliek. Elke ets is een soort visuele samenvatting van een stuk – van Romeo en Julia tot Troilus en Cressida – waarbij Dalí iconografische details gebruikt om de essentie van het verhaal tevangen. Hij werkte met “vloeiende, energieke gravures” om de personages en hun emoties tot leven te brengen, helemaal in Dalí’s kenmerkende stijl van hyperrealistische fantasiebeelden, dromen, psychoanalytische motieven en groteske landschappen. .
De combinatie van Kramers sculpturen en Dalí’s grafische werk creëert een kunsthistorische dialoog tussen twee uitersten. Van oorsprong realistische, middeleeuwse toneelteksten transformeert Dalí met een moderne, surreële blik tot etherische beelden met kleur en suggestie. Kramer benadert het begrip ‘constructie’ als iets broos: haar (wand)sculpturen roepen een gevoel op van instortende utopieën. Beide kunstenaars bevragen daarmee de grenzen tussen realiteit en illusie. Zoals Kramers stukken een “monument voor een geconstrueerdewaarheid” zijn, zo zet Dalí Shakespeare figuren als poppenkastspelers in een universum naar zijn hand. Het verrassende samenspel van fysieke sculpturen en lichtvoetige grafiek maakt van de tentoonstelling een boeiende ervaring met zowel visuele als intellectuele diepgang.